Hüseyin Akbaş 1964.


Bir zamanların kudretli güreşçisi Hüseyin Akbaş bir milli karşılaşmada rakibini yenerken.
Güreşimiz yeniden eski kudretine kavuşabilir :
Son senelerde güreş sporumuzun gerilediği, daha doğrusu eski başarıları sağlayamadığı bir hakikattir. Bunun sebepleri nelerdir ? Hakikaten güreşimiz geriledi mi ? Yoksa rakip memleketlerin güreşçileri eskiye nazaran ilerledi mi ? Durum tetkik edilirse her iki şıkkın da varit olduğu görülür. Bir zamanlar bizde mühim şampiyonlar yetişti. 1948 olimpiyatlarındaki zaferler hala hatırlardadır. Yalnız o tarihte maçlara, Amerika ile batı ve kuzey Avrupa memleketleri güreşçileri katılırlardı. Son birkaç sene içinde olimpiyatlara dünyanın hemen her memleketi katılıyor. Bilhassa Japonlar, Ruslar, Bulgarlar, İranlılar. Teknik ve kuvvetli güreşçiler yetiştirerek bize mühim rakip olmuşlardır. Güreşimizin yetişme sahasının köylerimiz olduğu bilinen hakikattir. Köyden gelen genç bir sene sonra dünya şampiyonu oluyordu. Ancak güreşimizde ekol olmadığından başarılar şahsi gayret ve bize has dededen kalma oyunlarla sağlanıyordu. Bugün ise yabancı memleketlerin güreş adamları bizim güreşin oyun ve hususiyetlerini öğrenerek ona göre hazırlanıyorlar. Bu şartlar altında maç kazanmak eskisi kadar kolay olmuyor.
Kanaatimize göre bugün de kabiliyetli, kuvvetli güreşçilerimiz vardır. Yalnız son Rus maçında da görüldüğü gibi bu gençler iyi hazırlanmamış, nefesleri kafi gelmemiştir. Bu hakikat göz önünde tutularak çalışma tarzımız kısa zamanda düzelmeli, güreşimizde ekol kurulmalıdır. Bazı yabancı memleketlerin bize üstünlükleri bizim güreşimizi öğrenmeleri ve programlı hazırlanmalarıdır. Bizde aynı yolu takip edersek kısa zamanda gene güreş minderinde kendimizi gösterebiliriz...1964