Ömür Dediğin - Nadim Kablan


ÖMÜR DEDİĞİN

Ağa torunuydum çok güvenirdim kendime
Ömrümün çoğu geçti kahvede, kıraathanede
Dedem hacıağa ölünce dağıldık her bir yere
İstanbul'u mesken tuttuk yine de boş, nafile
Gurbette idim hemen buldum çareyi
Çokta severim okeyi, kumarı, kahveyi
Hanımı hep uyuttum kaval ile söz ile
Uyandı dinlemez beni haliyle

Muharrem'i oldu bitti hiç sevmedim
İsmet'i adamdan sayıp arkasında durmadım
Yusuf'u çok severdim hiç usanmadım
Babamın sözünde de bir gün durmadım
Maaşım Türk lirası bilmem avroyu, doları
Zaten yeter saklar benim paramı
Başıma Tac ettim kirli çıkısına bekçi
Tantanasız elli lira geri alamadım gitti

Gelin görün ki sözüm para etmiyor
Araziler boş duruyor Tosunlarım otlamıyor
İstanbul'u verseler de gözüm bir şey görmüyor
Oğullarım motor alıp Rençberlik etmiyor
Oldu bitti Rençberliği hiç sevmedim
Taksi alıp da bağdat caddesini gezmedim
Kaderim buymuş hep üşür şapkasız başım
Yine de severim yeter'i ağırsa da başım...

Nadim Kablan
83 yaşında. İstanbul'da yaşıyor...