"Satıcın Ölümü"nün yazarı Arthur Miller'ı Marilyn Monroe anlatıyor...


"Satıcın Ölümü"nün yazarı Arthur Miller
Marilyn Monroe anlatıyor...
Onun oyun kitapları arasında kendimi öylesine boş buluyordum ki...Ömrüm önce siyah-beyaz gölge oyunları ile geçmiş, sonra renklenmişti.  Ama oyunların tümünü okumak için vakit ayıramıyordum ki, "Köprüden görünüş"ün dördüncü, "Satıcının ölümü"nün de yedinci sayfasında kalmıştım. Arthur Miller'ı koca olarak seçerken boşluğumu düşünmemiştim. Güzelliğime, şöhretime güveniyordum. Ama onunla evlendikten bir hafta sonra duyduğum bir Bernard Shaw fıkrası ile gerçeğe yaklaştım. Miller'ın zekası, benim güzelliğim mutluluk eşiğine erişemeyecekti. Bunu biraz geç anladım. Benimle evlenişi Arthur Miller'ın sanatına etki etmişti. Yazı yazamaz olmuştu. Ama bana öylesine iyiliği dokunmuştu ki... Bir kere, beyaz perdeden kadınlığımı silmek ve oyuna yöneltmek istemişti. Bunda da başarı kazanmıştı. Bana kişiliği kazandırmıştı. Onun kitaplarında da aşktan söz ediyordu... Bu aşklar karamsar, kötümser insanlar arasında bölüşülüyordu. Ben ise pırıl pırıl, iyimser aşkı özlemeye başlamıştım. Bu yüzden ünlü oyun yazarı Arthur Miller'dan ayrılmak zorunda kalmıştım. Belki alışabilirdim ama o sabrı gösterecek güçte değildim. Adını Broadway tiyatrolarının afişlerinde görmüş bir kere bile seyretmiş değildim... Ancak evlendikten sonra onun oyunlarını görebildim. Beğenmiştim. Oyunlarındaki kahramanları gibi konuşmayı öylesine severdi ki... Onu dinlerken kendimden geçirdim. Üç yıl boyunca hayatımı güzel cümlelerle süsledi. Mesela "Orası karanlık ama elmas dolu" cümlesini ancak geçen yıl bitirebildiğim "Satıcının ölümü"nün 147. sayfasında görmüştüm...